Do określania <span>wytrzymałości</span> połączeń klejonych w laboratorium skleja się znormalizowane próbki badawcze. Pęknięcie elementu łączonego jest określonym <span>rodzajem pęknięcia</span> tych znormalizowanych próbek badawczych.
Rozróżnia się m.in. następujące rodzaje pęknięć:
Pęknięcie między Kleje a elementem łączonym: pęknięcie adhezyjne (adhezja)
Pęknięcie w Kleje: pęknięcie kohezyjne (kohezja)
Pęknięcie elementu łączonego: pęknięcie elementu łączonego
Różne formy pęknięcia mieszanego
Wyrwanie materiału, delaminacja materiału (np. w przypadku tworzywa kompozytowego wzmocnionego włóknami).
Jeśli pęknięcie następuje całkowicie poza warstwą kleju, wytrzymałość kleju jest większa niż wytrzymałość własna łączonych elementów lub pękniętego elementu łączonego.
To pęknięcie określa się jako pęknięcie kohezyjne w materiale elementu łączonego lub po prostu jako pęknięcie elementu łączonego.
W odróżnieniu od przygranicznego pęknięcia warstwy granicznej po stronie elementu łączonego, pęknięcie elementu łączonego przebiega całkowicie przez materiał elementu łączonego nieobjęty wpływem klejenia.
