W celu określenia wytrzymałości połączeń klejowych w laboratorium skleja się znormalizowane próbki badawcze. Pęknięcie elementu łączonego jest określonym rodzajem pęknięcia tych znormalizowanych próbek badawczych.

Rozróżnia się m.in. następujące rodzaje pęknięć:

• Pęknięcie między Kleje a elementem łączonym: pęknięcie adhezyjne (adhezja)
• Pęknięcie w Kleje: pęknięcie kohezyjne (kohezja)
• Pęknięcie elementu łączonego: pęknięcie elementu łączonego
• Różne formy pęknięcia mieszanego
• Wyrwanie materiału, delaminacja materiału (np. w przypadku tworzywa kompozytowego wzmocnionego włóknami).

Jeżeli pęknięcie następuje całkowicie poza warstwą kleju, wytrzymałość kleju jest większa niż wytrzymałość własna elementów łączonych lub pękniętego elementu łączonego.

To pęknięcie określa się jako pęknięcie kohezyjne w materiale elementu łączonego lub po prostu jako pęknięcie elementu łączonego.
W odróżnieniu od pęknięcia warstwy granicznej po stronie elementu łączonego, pęknięcie elementu łączonego przebiega całkowicie przez materiał elementu łączonego, na który klejenie nie miało wpływu.